Papa pent…

Jonge vader van vier kinderen over de leukste rol van zijn leven

Onmeetbaar plezier

| 2 reacties

stefan en niekHet meetlint en mijn oudste zoon Niek (10) leveren al ruim twee jaar een intensieve strijd met elkaar, waarbij laatstgenoemde tot enkele dagen geleden consequent aan het kortste eind trekt. De inzet van het gevecht om de centimeters: vrije toegang tot alle achtbanen van Walibi.

De horror van het Sprookjesbos
Vandaag is het dan eindelijk zover en rijd ik met Niek naar Biddinghuizen om zijn pasverworven 140 centimeter te vieren met een paar dolle ritjes in de achtbaan. Onderweg denk ik terug aan een van de eerste bezoekjes met hem aan de Efteling toen hij nog een jaar of 5 was. Daar ging hij volledig door het lint bij het zien van een ridder in het Sprookjesbos: “Hellup, hellup, hellup!”, aldus onze held op sokken die we door het feeërieke landschap moeten dragen terwijl allerlei mensen ons met argusogen aankijken of we dat arme kind wellicht aan het ontvoeren zijn.  Zelfs het tafereel van Roodkapje is dankzij de aanwezigheid van de Boze Wolf in het bed niet aan Niek besteed “Ik heb het allang gezien en ik wil hier acuut weg”, is zijn veelzeggende respons als wij hem het huisje aanwijzen. Zijn oordeel staat vast: het Sprookjesbos is een horrorbos.

Spanning
In vijf jaar tijd kan er veel veranderen. Van overleven in het Sprookjesbos naar rondrazen in snelle achtbanen. Toch merk ik wanneer we de parkeerplaats van Walibi oprijden dat de spanning bij Niek zichtbaar is toegenomen. Spanning die al snel omslaat in lichte paniek in de eerste attractie: de Xpress. Voordat je in de daadwerkelijke achtbaan belandt moet je in deze attractie eerst een stel pikdonkere gangen trotseren. Niek loopt vlak voor me de hoek om en blijft opeens stokstijf staan als er een helder licht verschijnt en er keihard het geluid van een aanstormende trein door het vertrek klinkt. Suspense in de vroege ochtend kan Niek duidelijk niet bekoren. Als een stuk opgejaagd wild vliegt hij in razend tempo de resterende gangen door op zoek naar de uitgang. Die uitgang is dus een achtbaan waarbij je als een soort katapult vanuit horizontale positie de baan in wordt geslingerd. Wanneer we na een paar minuten uitstappen en ik zijn kant opkijk vraag ik me opeens af of hij nog steeds zo blij is met zijn huidige lengte.

Goliath
Keerpunt deze dag is een ritje in de Goliath, die ik persoonlijk de mooiste achtbaan van Nederland vind. Onderweg er naartoe slaat de twijfel toe bij Niek. “Uhhh, moet je hiervoor niet 1 meter 50 zijn papa?”, zegt hij eerst nog vrij laconiek. Wanneer ik hem vertel dat hij groot genoeg is, moet ik hem eerst nog een paar keer verzekeren dat er toch echt geen verborgen loopings en kurkentrekkers in deze snelheidsduivel zitten. “Nee, je kunt er echt niet uitvallen schatje.” Uiteindelijk gaat hij overstag als ik hem benadruk hoe leuk hij het gaat vinden en dat het logisch is dat hij het spannend vindt. Ik wil koste wat het kost voorkomen dat hij straks spijt krijgt nu hij er zo lang naar heeft uitgekeken. Na een woeste rit met de Goliath durf ik haast zijn kant niet op te kijken. Gelukkig krijg ik naast een lijkbleek gezicht een stralende lach te zien en klinkt er nog voor we stilstaan: “Nog een keer!”

De rest van de dag slaan we geen attractie over en vliegen we ontelbaar vaak met elkaar over de kop in achtbanen en een in permanente staat van looping verkerende bank, laten we ons een meter of 60 in de lucht schieten, sjezen we over de Wildwaterbaan en keren we keer op keer weer terug naar de Goliath. Een meer dan geslaagde dag, zo vindt ook Niek getuige zijn eerste woorden als we weer in de auto zitten. “Volgende week weer?”

Share Button
Stefan Wijnberg

Auteur: Stefan Wijnberg

Stefan is een jonge vader (1981) van vier kinderen (13, 6, 5 en 3 jaar) die in het dagelijks leven als medewerker communicatie & PR werkt bij Stichting Zorggroep Sint Maarten. Houdt van lange afstanden hardlopen, gamen, films en muziek en wil continu alles van alles weten. Beschouwt zelfs een leeg glas als half vol, vindt slapen een overschatte activiteit en is allergisch voor mensen zonder humor en relativerend vermogen.

Geef een reactie