Papa pent…

Jonge vader van vier kinderen over de leukste rol van zijn leven

Zwemstress

Elin zwemmen
Ok, het onderwerp zwemmen roept op z’n zachtst gezegd nogal ambivalente gevoelens op bij mijn dochter Elin (6). Waar ze in het weekend met veel plezier samen met mij het water induikt, ziet ze de wekelijkse zwemles op dinsdag voooral als de koude, natte, hel op aarde.

Niet eens op maandagavond, maar al op zondagavond voltrekt zich hier wekelijks een emotioneel drama omdat ze simpelweg niet wil. In dat licht bezien kun je voorstellen dat hier meerdere vlaggen uitgingen toe we we deze week hoorden dat ze mocht afzwemmen voor haar A-diploma.

Nu moet je weten dat mijn vrouw – Marieke – hier altijd de zwemlessen voor haar rekening neemt en ik dus tijdens het afzwemmen voor het eerst deelgenoot ben van Elins zwemlesstress. Het begint allemaal nog vrolijk, met muziek en dansende kinderen die richting het startblok marcheren. En ook bij de eerste sprong in het water is er nog niks aan de hand. Maar dan gaat de stroom kinderen voor het eerst onder water. Vanaf dat moment gaat alles deze middag bergafwaarts. Het huilende gezicht van Elin gaat meteen gepaard met een “O nee he, niet zo’n dag” van Marieke naast me. Aan het einde van het eerste baantje weigert Elin meteen dienst. Klaarblijkelijk vindt ze het hier al wel mooi geweest. Gelukkig weet de badmeester haar weer richting de andere kant van het bed te dirigeren waar een stel klappertandende kindertjes inmiddels ongeduldig staat te wachten. Van opdracht 2 wordt Elin ook al niet warm van binnen: het gat waar je doorheen moet zwemmen. Waar ze in het weekend vrolijk met mij door hetzelfde gat flippert, voel je de bui hier natuurlijk al hangen. Tot aan het startblok vindt ze vandaag ver zat. Ook hier krijgt ze na veel aansporingen alsnog de geest en besluit ze dat drie minuten wachten genoeg is. Inmiddels merk ik dat Marieke zich dusdanig begint op te vreten dat het het me op dat moment niet zou verbazen als ze met kleren aan het bad induikt om Elin deelgenoot te maken van haar gevoelens. De volgende oefeningen blijken steeds hetzelfde patroon op te leveren: opdracht badmeester, weigerende Elin, huilende Elin, aansporende badmeester, met tegenzin zwemmende Elin, gestressde ouders van Elin. Gelukkig houdt de rest van onze kinderen zich deze middag gedeisd, met dank aan een kleine kilo zoute sticks die mijn wederhelft de kleintjes toeschuift.
En nog fijner is het dat ondanks de notoire weigeringen van Elin deze dag,ze een half uur later toch echt zo trots als een pauw met haar diploma in haar handen staat. Kunnen we dit weekend gelukkig weer samen voor de lol zwemmen…

Share Button
Stefan Wijnberg

Auteur: Stefan Wijnberg

Stefan is een jonge vader (1981) van vier kinderen (13, 6, 5 en 3 jaar) die in het dagelijks leven als medewerker communicatie & PR werkt bij Stichting Zorggroep Sint Maarten. Houdt van lange afstanden hardlopen, gamen, films en muziek en wil continu alles van alles weten. Beschouwt zelfs een leeg glas als half vol, vindt slapen een overschatte activiteit en is allergisch voor mensen zonder humor en relativerend vermogen.

Reacties gesloten.